Tragom zvezda

Horsehead nebula

Maglina glava konjića (takođe poznata kao Bernard 33 u emisionoj maglini IC 434) je tamna maglina u sazvežđu Orion. Maglina je locirana južno od zvezde Alnitak , koja je najistočnija zvezda u Orionovom pojasu i deo je mnogo većeg Orionovog molekularnog oblaka. Maglina je prvi put zabeležena 1888 od strane Vilijamine Fleming na fotografskoj ploči B2312 snimljenoj na Harvardskoj observatoriji.

Nestvarna slika Horsehead nebule, slikana u čast 23-eg rođendana svemirskog teleskopa Habl

Ovo je jedna od najpoznatijih maglina zato što oblik njenog gustog oblaka tamne prašine i gasova viđen sa Zemlje podseća na glavu morskog konjića. Crveni ili pink sjaj iza magline potiče od mlade i sjajne zvezde Sigma Oriona. Maglina je tamna pre svega zbog gustog oblaka prašine ali delom i zbog senke koju vrat konjske glave pravi ispred sebe. Tok gasa koji napušta maglinu usmeren je jakim magnetnim poljem. Svetle tačke u maglini su mlade zvezde u procesu formiranja. U levom gornjem uglu magline je takođe mlada zvezda još uvek uronjena u oblak prašine iako radijacija s nje razjeda ovo zvezdano porodilište. Tamni oblak gasa i prašine je region u Orionovoj maglini gde se upravo sada odvija proces formiranja zvezda. Kompleksna zvezdana porodilišta inače mogu sadržavati više od 100 poznatih organskih i neorganskih jedinjenja kao i prašinu koja se sastoji od velikih i kompleksnih molekula. Udaljenost magline od Zemlje je približno 1500 svetlosnih godina.

RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter